راستین مهر

حجم تنهایی

rastinmehr — Tue, 23 Aug 2011 21:35:00 GMT

تنهاییم حفره ای شده است عمیق و دهشتناک درون قلبم هر از گاهی که هوای این سرزمین منقلب می شود خیالت مرا به قعر آن می اندازد و ساعتها در آن دست و پا می زنم هیچ کس فریاد دلتنگیم را نمی شنود. من می مانم و حجم تنهایی و دیگر هیچ

روزهای به یادماندنی

rastinmehr — Thu, 11 Aug 2011 21:00:24 GMT

قریب به بیست و هفت سال و اندی است که در این گذرگاه عمر روز را به شب و شب را به روز می رسانم اما خوب که نظر می کنم سر جمع روزهایی که زندگی کردم به قولی خوش بودم و لحظه ها را با تمام وجود در آغوش کشیدم و با دنیا و هرچه در آن است عشق را تجربه کردم به یک هفته نمی رسد. انرژی که از درک و حظ این روزها دریافت کردم مرا در تحمل و گذران باقی عمر یاری می دهد. اگر می دانستم که امروز یکی از همان روزهاست صبحم را زودتر آغاز می کردم شاید برای تماشای طلوع دوباره همچنین صبحی باید سالها انتظار بکشم.

تابستون سگی

rastinmehr — Tue, 09 Aug 2011 15:52:21 GMT

شاید تنها چیزی که این تابستون سگی و دور از تو را برایم قابل تحمل می کند همین عینک دودی مگسی است که به زیر شیشه های ابریش هر چقدر دلِ تنگم بخواهد برای غربت دست های کویریت اشک می ریزم و کسی نیست که با نگاه های سنگین تعقیبم کند، حتی از زیر این قاب شیشه ای می توانم مدت ها به نقطه ای خیره شوم که تو را به یاد من می آورد. اما چه کنم با روزهای بارانی پاییز بدون عینک دودی!

دلتنگ

rastinmehr — Sat, 06 Aug 2011 18:48:07 GMT

هیچکس جای تو را نمی گیرد.....

همانند شبی که هرچه ستاره در آن بدرخشد، جای خورشید را نمی گیرد

همچون کودک یتیمی که هیچ نوازشی او را جز مهر مادر سیراب نمی کند

حکایت رودخانه ای که جز از اشک آسمان لبریز نگردد

تو نیستی و من مثل همیشه خودم را به بیراهه می زنم، هرچند که می دانم برای دلتنگی هایم راهی جز تو ندارم

غریبه آشنا

rastinmehr — Thu, 07 Jul 2011 15:33:23 GMT

غریب آمده بودم

توام آشنا کردی

و از مسیر مقدر مرا جدا کردی

عجب مسافت دوری، چه راه پر خطری

مرا کجا به کفر رساندی، کجا خدا کردی

که ز قید عادت کهنه مرا رها کردی

بدل به تو شده ام تو ولی رها ماندی

و من برای همیشه به تو مبتلا شده ام

هزار و یک شبه قصه گذشت و هنوز بی خبرم

که کی؟ چگونه؟ کجا؟ مرا با خود آشنا کردی

با الهام از شعر غریبه بهروز یاسمی

دلم از مردم این شهر گرفتست بسی!

rastinmehr — Mon, 27 Jun 2011 18:33:16 GMT

نمی شه تو تاکسی بشینم و ماجرای عجیب و غریبی رخ نده. آخه من نمی دونم چی بگم، آقا با یه تیپ موقر و متین ( که تو ببینی میگی امام زادس )نشسته تو تاکسی کنار من همینجوری با اون موبایل لمسیش که صفحه اش عین ال سی دی میمونه عکسای پورنو می بینه. من که میگم نصف بیشتر مردم این شهر که نصف بیشترشون هم مرد ( که چه عرض کنم نامرد) هستن، مریضی جنسی دارن. واقعا توف تو روتون با این مملکت داریتون..

امسال را می خواهم از یاد ببرم

rastinmehr — Fri, 24 Jun 2011 14:27:38 GMT

امسال تقویم هم نخریدم

تو که نباشی

روزهای با تو بودن که نباشد

هیچ روزی برایم ارزش خاطره شدن ندارد

امسال را می خواهم از یاد ببرم

تو را کجا دیدم!

rastinmehr — Fri, 27 May 2011 07:04:50 GMT

من که می گویم تورا خواب دیده ام

اما...

رمال، تو را در فنجان فال قهوه ام دیده بود

چه کند ذهن شدم، من تو را کجا دیدم؟

آن مردی که از خیابان رد شد،چقدر شبیه تو بود!

چه بوی خوشی آمد، تو اینجا بودی؟

انگار صدای تو آمد که شعر می خواندی!

هنوز هم که سرفه می کنی، جانم!

امشب برای زخم هایت اشک نذر کردم

راستی نگفتی من تو را کجا دیدم!

حال این روزهای من

rastinmehr — Sat, 21 May 2011 20:33:18 GMT

فضایی آمیخته با سکوت

در وهم سبزی از عشق به دانستن

نگاه ها

مات کلمات

اذهان

مبهوت مفاهیم

چه لذتی!

نوایی مرا می خواند به همراهی

تو فقط بیا تا بعد....

قیاس مع الفارق

rastinmehr — Wed, 04 May 2011 12:38:52 GMT

تو کیستی؟

جنس اول

عقل کل

انسان کامل

او که حرفش یکی ست و گر نعوذبه الله خدا دوتا شود، آن یکی بماند

تو کیستی؟

اینها تو نیستی

اگر من نبودم

خودت را با که قیاس کردی

با من

آنکه خودش رابخاطر تو ندید